زمان تقریبی مطالعه: 3 دقیقه
 

رمضان سویحلی





سُوَیحلی، رمضان از رهبران مجاهدان لیبی در قرن چهاردهم هجری/ نوزدهم و بیستم میلادی است.


۱ - معرفی اجمالی



وی در ۱۲۹۷ ق/ ۱۸۸۰ در مصراته لیبی به دنیا آمد و در همانجا پرورش یافت و علوم دینی را آموخت.

۲ - فعالیت‌های سیاسی نظامی



و پس از شهادت حاج احمد منقوش (رییس مجاهدان مصراته)،‌به دست استعمارگران ایتالیایی، رهبری مجاهدان مصراته را در نبردی که از بزرگترین و افتخارآمیزترین نبردهای مجاهدان لیبیایی با اشغالگران ایتالیایی است و در ۱۹۱۵ روی داد، برعهده گرفت. نیروهای ایتالیایی به قصد پاکسازی مناطق قبله و سرت از وجود مجاهدان، در آغاز آوریل ۱۹۱۵ از مصراته به حرکت درآمدند. شمار این نیرو شش هزار تن، مرکب از سربازان ایتالیایی و افراد اریتره‌ای و لیبیایی بود و سرهنگ میانی فرماندهان آن را بر عهده داشت، در حالی که شمار مجاهدان به رهبری رمضان السویحلی تنها هزار و پانصد تن بود.
نیروهای ایتالیایی در روز ۱۴ آوریل از پایاه خود در بئر القداحیه حرکت کردند و در ابوشناف با نیروهای پیشاهنگ مجاهدان درگیر شدند، سپس به سوی قرضابیه، که محل تجمع مجاهدان بود، پیش رفتند. به محض آنکه ایتالیایی ها به قرضابیه رسیدند،‌نیروهای مجاهدان بر آنها حمله کردند. ابتدا جناح چپ ایتالیایی ها را که مرکب از افراد محلی مسلاته و ترهونه بود مورد هجوم قرار دادند، و این افراد بلافاصله به نیروهای مجاهدان ملحق شدند، سپس مشترکاً به ستون اصلی نیروهای ایتالیایی یورش بردند. این هجوم چنان سخت و سریع بود که فرمانده ایتالیایی را سردرگم کرد و رشته کار از دست او خارج شد و شکست سنگینی بر آنان وارد آمد. شمار کشته شدگان ایتالیایی ها پانصد سرباز، هجده افسر و زخمی ها چهارصد و شصت و دو سرباز و بیست و پنج افسر، از جمله سرهنگ میانی، فرمانده نیرو بود و تعداد هزار قبضه تفنگ و یازده قبضه توپ و تعدادی تیربار و مقادیر زیادی مهمات به دست مجاهدان افتاد. بر اثر این نبرد نیروهای ایتالیایی از مناطق داخلی رانده شدند و تنها توانستند در شهرهای طرابلس و خمس و چند موضع ساحلی و کوهستانی در ایالت برقه باقی بمانند. در ۵ اوت ۱۹۱۵ ایتالیایی ها، مصراته را تخلیه کردند و از آن پس این شهر مرکز جنبش ملی به رهبری رماضن السویحلی گردید و بار دیگر سراسر بخش شرقی لیبی در تصرف سنوسی‌ها ـ که تا آن زمان رهبری جهاد دینی ـ ملی را برعهده داشتند ـ قرار گرفت.

۳ - پیمانی بر علیه سنوسی‌ها



ضرباتی که مجاهدان بر نیروهای اشغالگر وارد آوردند نه تنها ایتالیایی ها را وحشت زده کرد بلکه نگرانی دولت‌های انگلستان و فرانسه را هم از خطر گسترش مقاومت در سراسر افریقا برانگیخت و در ۱۹۱۶ دولت های ایتالیا و انگلیس پیمانی برای همکاری در جنگ با سنوسی‌ها منعقد کردند که دولت فرانسه نیز در ۱۹۱۷ بدان پیمان ملحق شد.
پس از پایان جنگ جهانی اول، مجاهدان بخش غربی در نوامبر ۱۹۱۸ در ایالت طرابلس اعلام جمهوری کردند و شهر غربان را مرکز آن قرار دادند. رهبران نامدار جهادی در این منطقه،‌رمضان السویحلی، احمد المرید و عبدالنبی بلخیر بودند. رمضان السویحلی دولتی ملی به ریاست خود تشکیل داد و کارگاه های اسلحه سازی و یک مدرسه نظامی برای تعلیم افسران جزء، تأسیس کرد. وی سرانجام در حمله‌ای که به «ارفله»کرد، به شهادت رسید.
[۱] المعجم العسکری الموسوعی، ج۱، ص۳۵۳.
[۳] موسوعه السیاسه، ج۱، ص۵۵۴-۵۵۸ .
[۴] موسوعه السیاسه، ج۶، ص۲۲۰ .


۴ - پانویس


 
۱. المعجم العسکری الموسوعی، ج۱، ص۳۵۳.
۲. زرکلی، خیر الدین، الاعلام قاموس تراجم لاشهر الرجال و النساء، ج۶، ص۱۳۷.    
۳. موسوعه السیاسه، ج۱، ص۵۵۴-۵۵۸ .
۴. موسوعه السیاسه، ج۶، ص۲۲۰ .


۵ - منبع


دانشنامه های انقلاب اسلامی و تاریخ اسلام، فرهنگنامه علمای مجاهد، برگرفته از مقاله «رمضان سویحلی».    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.